Moje Notatki

Historia Polski – cz.522

In historia polska piastów on Listopad 11, 2009 at 11:20 am

Omawiany okres nie tworzy jednolitej całości. Najważniejszą cezurą wewnętrzną jest rok 1697 – początek unii personalnej polsko-saskiej i cza­sów saskich
Jakkolwiek ich spoistość rozbija wspomniane wczesne Oświe­cenie, różne elementy (położenie międzynarodowe, układ sił wewnętrznych, kierunki przemian ekonomiczno-społecznych) pozwalają na łączne traktowanie tego podokresu. Duże znaczenie ma również data 1717 – kończąca 70-letni nieprzerwany niemal ciąg wojen i walk na ziemiach Rzeczypospo­litej; dopiero od tego czasu można mówić o podjęciu trwałej odbudowy ekonomicznej.
Badania szczegółowe rozkładały się, jak wspomniano, nierównomiernie. W zakresie historii gospodarczej szczególny nacisk położono na poznanie rozmiarów zniszczeń wojennych oraz na niektóre kierunki przekształceń ekonomicznych, zwłaszcza w XVIII w. Nad sprawą znaczenia zniszczeń wojennych szczególnie żywo dyskutowano w pierwszych latach powojen­nych, kiedy historycy gospodarczy starali się ograniczyć ich rolę w procesie rozkładu gospodarki polskiej. Na sesji kołłątajowskiej W. Kula pod­kreślał, że przyspieszyły one tylko ten proces (Początki układu kapitali­stycznego w Polsce XVIII wieku, PH 1951). S. Śreniowski (W kwestii plonów w ustroju feudalno-pańszczyźnianym Polski XVI-XVIII w., RDSiG 14, 1952), a także J. Topolski (O literaturze i praktyce rol­niczej w Polsce na przelotnie XVI i XVII wieku, tamże) popierali to stanowisko, podkreślając wcześniejsze zjawiska regresu gospodarczego. Gdy jednak ukazały się prace przedstawiające stan zniszczeń i wyludnienie 2 połowy XVII w. na terenie Małopolski (A. Kamiński), Wielkopolski (W. Rusiński), Prus Królewskich (S. Hoszowski), Mazowsza (I. Gieysztorowa), zamieszczone w publikacji Polska w okresie dru­giej wojny północnej 1665-1660, t. II (Warszawa 1957), oraz na Podlasiu (J. Topolski, Studia historica w 35-lecie pracy naukowej Henryka Łowmiańskiego, Poznań 1964), do dyskusji nad znaczeniem tych klęsk już nie powracano. Natomiast silniej akcentowano powiązanie upadku gospodar­czego Polski z ogólnoeuropejskim trendem przejawiającym się jako tzw. kryzys gospodarki europejskiej XVII w. Dyskusję na ten temat przepro­wadzili w Kwartalniku Historycznym (Warszawa 1962 i 1963) J. Topólski, A. Wyczański i A. Maczak.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: