Moje Notatki

Historia Polski – cz.703

In historiapolski pl on Listopad 14, 2009 at 4:24 pm

Zwarte osadnictwo polskie przebiegało przed 1772 r. znacznie na zachód od ówczesnej granicy, obejmując niemal cały Górny Śląsk i duże części Śląska średniego – obok prawego brzegu Odry aż po Milickie i Trzebnickie, także obszary położone na lewym brzegu koło Brzegu, Strzelina i Wrocławia
Utrzymywały się również polskie enklawy ludnościowe koło Zielonej Góry i Drezdenka. Na Pomorzu Zachodnim granica językowa podchodziła pod Słupsk i Miastko – Kaszubi i Słowińcy utrzymywali się bowiem jeszcze wtedy na zachód od zwarcie przez nich zasiedlonych księstw bytowskiego i lęborskiego. Granica północna biegła stąd wybrzeżem po Gdańsk, po czym na południe od Żuław, a od Sztumu przez obszary Warmii i Mazur, na północ od Ostródy i Olsztyna przez rejon Węgorsewa i Suwalszczyznę. Wschodnia granica zwartego zaludnienia polskiego jest trudniejsza do przeprowadzenia, tym bardziej że na Podlasiu, w ziemi chełmskiej oraz w zachodnich ziemiach województwa ruskiego istniał właściwie szeroki pas ludności mieszanej z silnymi grupami ludności białoruskiej i ukraińskiej. W każdym razie zwarte występowanie ludności polskiej przekraczało na północy granicę Korony i Litwy, sięgając miejscami po Niemen. Od Brześcia granica ta przebiegała Bugiem, a potem między górnym Bugiem i górnym Sanem. Południową granicę zwartego zaludnienia polskiego stanowiła główna grań Karpat (tylko na Spiszu przekraczało ją osadnictwo polskie) – aż po księstwo cieszyńskie, w większości zamieszkane przez ludność polską.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: