Moje Notatki

Historia Polski – cz.464

In historiapolski pl on Listopad 14, 2009 at 4:24 pm

W tym momencie, na wiosnę 1600 r. , Zygmunt III zdecydował się do­konać na sejmie aktu inkorporacji Estonii do Rzeczypospolitej
Nie wy­starczała wszakże deklaracja królewska. Konieczna była zdecydowana akcja militarna, tymczasem jednak główne siły koronne szły na Mołdawią. W tych warunkach rozpoczynająca się wojna polsko-szwedzka, którą Rzeczpospolita podjęła nie tylko w imię dynastycznych interesów króla, ale i dla pełnego zjednoczenia dawnych terenów Zakonu Inflanckiego, za­częła się od serii niepowodzeń. Szwedzi okazali więcej gotowości bojowej i przerzucili do Estonii silną armię, dwukrotnie przeważającą nad woj­skiem, które zdołał zebrać Jerzy Farensbach, starosta wendeński, powołany przez Rzeczpospolitą na dowódcę w Inflantach. Szybka ofensywa Karola Sudermańskiego uwieńczona została opanowaniem w ciągu 1600 r. całych prawie Inflant po Dźwinę (prócz Rygi). Szwedzi spotykali się z przychylną postawą miejscowej szlachty niemieckiej, zniechęconej do Polski naci­skiem kontrreformacyjnym, a zwłaszcza konkurencją ze strony ‚polskiej i litewskiej szlachty, która otrzymała skonfiskowane dobra zakonne. Także chłopi łotewscy przyjmowali z zadowoleniem zmianę panowania, spodziewali się bowiem, że zyskają uprawnienia podobne do tych, które przysłu­giwały chłopom szwedzkim.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: