Moje Notatki

Historia Polski – cz.377

In historia wychowania on Listopad 15, 2009 at 10:18 pm

Można dostrzec swoisty paradoks w fakcie, że w XVI w. nie Rzeczpospolita, ale Hohenzollernowie reprezentowali tendencję do skumulowania zachodnich ziem polskich w swym ręku
Na tym tle uwydatnia się dobitnie niebezpieczeństwo zawarte w układzie krakowskim. Przeoczyła je wszakże ówczesna dyplomacja polska, o czym świadczą koniunkturalne, spowodowane przejściowymi trudnościami w polityce wschodniej, ustępstwa kró­lów polskich na rzecz Hohenzollernów: dopuszczenie ich do następstwa w Prusach w 1563 r., potwierdzone przez sejm lubelski w 1569 r. po śmierci Albrechta. Kontynuowali tę politykę i późniejsi królowie. Rezultatem tych krótkowzrocznych posunięć było nadanie lenna pruskiego w 1611 r. elekto­rowi Janowi Zygmuntowi. Mimo że starano się wykonywać władzę zwierzchnią nad Księstwem, m. in. przez wysyłanie specjalnych komisji, mimo pewnego wzmocnienia uprawnień króla polskiego, mimo wreszcie tego, że i ludność Prus Książęcych w większości była skłonna do bliższego powiązania się z Polską, choćby ze względu na istniejące w niej wolności, te kolejne decyzje oznaczały rezygnację z szans wcielenia Księstwa do Rzeczypospolitej, którą otwierał traktat krakowski, i przyczyniały się do osłabienia wpływów polskich na tym terenie.

c.Rezygnacja z preponderencji Jagiellonów w środkowej Europie

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: