Moje Notatki

Historia Polski – cz.457

In historia polski kalendarium on Listopad 15, 2009 at 6:22 am

Pierwszy okres panowania Zygmunta III, po rokosz sandomierski, prze­biegał pod znakiem rozproszenia wysiłków dyplomatycznych i militarnych Rzeczypospolitej na osi północ–południe. Rzecznikiem skoncentrowania polityki polskiej na kierunku południowo-wschodnim był kanclerz Jan Zamoyski i znaczna część popularystów
U genezy tych dążeń stały zapew­ne plany, które wyłoniły się na dworze Stefana Batorego. Mianowicie król – Madziar zgodnie ze swym interesem narodowym przygotowywał wojnę, która doprowadziłaby do wyzwolenia Węgier spod panowania tu­reckiego. Do wojny takiej Rzeczpospolita miałaby przystąpić wraz z ligą państw chrześcijańskich. Gdy się okazało, że kraje Europy Zachodniej mają swoje kłopoty i nie zamierzają się angażować w nową krucjatę, Ba­tory chwycił się nadziei, że dla pokonania Turcji wystarczyć mogą połą­czone siły Rzeczypospolitej i Moskwy i gotowych do walki o swe wyzwo­lenie Iud6w uciskanych przez Portę. Dla tego celu konieczne jednak było­by sprzężenie Rzeczypospolitej i Moskwy: miało się to dokonać na podsta­wie unii dynastycznej z zachowaniem odrębności ustrojowej obu państw. Moskwa, w której carował wtedy niedołężny Fiedor, miała zostać przymuszona do tego związku i powołać Batorego na tron. Pomysły te popierał papież Sykstus V jako z wielu względów korzystne dla katolicyzmu. Przed­wczesna śmierć Batorego uniemożliwiła ich realizację. Gdy elekcja Zyg­munta III zdawała się zapewniać spokój na północy, Zamoyski powrócił do tych projektów, gotów ryzykować podjęcie przez samą Rzeczpospolitą rozgrywki z Turcją. Stosunki między Polską a Porta stawały się napięte jak nigdy w XVI w. Rozpoczęły się bowiem pierwsze „chadzki” Kozaków nad Morze Czarne, w odwet za które Stambuł kierował Tatarów na Podole i Ruś Czerwoną. Skończyło się jednak na manifestacyjnym uchwalenia przez sejm w 1590 r. stutysięcznej armii dla Zamoyskiego. Na wystawienie jej nie pozwoliła opozycja, po czym napięcie między obu państwami opad­ło, a Turcy podjęli (w 1593 r.) wojnę z cesarzem. Przygotowania batoriańskie miał wykorzystać teraz Rudolf Habsburg, któremu podporządkowywał się nie tylko Siedmiogród (rządzony przez bratanka polskiego króla, Zygmunta Batorego), ale także Michał Waleczny, hospodar Wołoszczyzny, oraz Mołdawia.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: