Moje Notatki

Historia Polski – cz.503

In tajemnicza historia polski on Listopad 16, 2009 at 2:09 pm

Najazd szwedzki całkowicie zaskoczył Polaków. Dopiero z początkiem września zgromadzone w pośpiechu siły przystąpiły do kontruderzenia, które miało na celu odciągnięcie sił szwedzkich spod Gdańska i sprowo­kowanie Gustawa Adolfa do walnej bitwy
Doszło do niej pod Gniewem, przy czym okazało się, że jazda polska nie była w stanie skutecznie działać pod wzmożonym ogniem muszkietów i dział szwedzkich. Wojsko polskie poniosło porażkę – tylko jego modernizacja mogła zmienić niekorzystny przebieg wojny. Poważne niebezpieczeństwo, jakie zawisło nad krajem, osłabiło walki wewnętrzne, które toczyły się poprzednio między regalista­mi a fakcjami magnackimi, uniemożliwiając przygotowanie się do wojny. Była to chwila, gdy. interesy króla stały się bliskie interesom całej Rzeczy­pospolitej. Zwołany w końcu 1626 r. do Torunia sejm zgodnie ż inicjatywą podkanclerzego Jakuba Zadzika uchwalił wysokie podatki na zbrojenia, tworząc zarazem specjalną deputację posejmową w celu przygotowania głębszych reform skarbowo-wojskowych. Z tego początkowego ognia nie­wiele jednak wynikło. Podatki wpływały tak opieszale, że trudno było zaspokajać potrzeby żołnierza, a przedyskutowane na dwu jeszcze sejmach reformy skończyły się wprowadzeniem podymnego. Koszty nowoczesnej wojny przerastały możliwości Rzeczypospolitej, czy ściślej biorąc ofiar­ność szlacheckich ustawodawców i podatników. Na poważny wysiłek zdo­był się natomiast Gdańsk, który pospiesznie przystąpił do rozbudowy fortyfikacji bastionowej, opartej na najnowocześniejszych wtedy wzorach holenderskich. Wykonanie ich zapewniało możliwość przetrwania nawet paroletniego oblężenia. Znalazł się też człowiek, który tchnął nowego ducha w strategię i taktykę polską, hetman koronny Stanisław Koniec-polski. Ten magnat kresowy, doświadczony w walkach z Turkami i Tata­rami, okazał zadziwiające zrozumienie i dla spraw morskich, i dla uno­wocześnionych metod walki. W rezultacie stał się jednym z najznakomit­szych wodzów polskich, godnie stając w szranki z Gustawem Adolfem. Koniecpolski właśnie przyczynił się do rozbudowy floty polskiej, bez któ­rej było niemożliwe przecięcie szwedzkich linii komunikacyjnych. Na jego wniosek znacznie zwiększono liczbę wojska cudzoziemskiego, szcze­gólnie piechoty, wyposażonej w muszkiety i skuteczniej przeciwstawia­jącej się Szwedom. Wykorzystywał także Koniecpolski urozmaiconą taktykę walki – od pozycyjnej, opartej na systemach rozbudowanych forty­fikacji, po „szarpaną”, polegającą na niszczeniu przeciwnika przez ciągłe napady i przerywanie jego linii komunikacyjnych i zaopatrzenia bez wda­wania się w walną bitwę.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: