Moje Notatki

Historia Polski – cz.742

In tajemnicza historia polski on Listopad 16, 2009 at 2:09 pm

Mocarstwa rozbiorowe nie zadowoliły się tym aktem gwałtu (bo nawet w ówczesnej Europie nie krajano tak bezceremonialnie terytoriów narodowych), ale zażądały uznania go przez Polskę, grożąc rozszerzeniem zaborów. Daremnie Stanisław August odwoływał się do innych dworów europejskich – nie otrzymał stamtąd nic więcej poza wyrazami współczucia
Tylko jednostki – jak Rousseau czy Mably we Francji, a E. Burkę w Anglii – głośno potępiały rozbiór. Zwołany w 1773 r. na żądanie rozbiorców sejm, mimo sprzeciwu ze strony części posłów (zwłaszcza Reytana i Korsaka), ratyfikował pod obcym naciskiem konwencję rozbiorową. Rzeczpospolita musiała także zawrzeć niekorzystne umowy handlowe z rozbiorcami. Zdecydowanie rabunkowy charakter miał traktat, który Polska musiała podpisać z Prusami. Otwierał on bowiem Prusom możliwości szerokiej penetracji gospodarczej Rzeczypospolitej. Stan taki, wraz utrzymującą się ingerencją mocarstw rozbiorowych w sprawy wewnętrzne, nie rokował dobrych nadziei co do przyszłości państwa polskiego.

e.Zmiany w organizacji państwa

Sejmowi, który działał od 1773 aż do 1775 r., przypadło ważne zadanie usprawnienia organizmu państwowego Rzeczypospolitej. Układ sił politycznych w kraju nie sprzyjał tego rodzaju poczynaniom. Bez zgody mocarstw rozbiorowych nie można było myśleć o reformach, tymczasem zarówno Fryderyk II, jak i kierujący polityką rosyjską Nłkita Panin już wcześniej zdecydowali, by pozostawić niezmienione najważniejsze prawa kardynalne. W tym kierunku działał też podczas sejmu Benoit i nowy poseł rosyjski Stackelberg. Zresztą kto miał wysuwać projekty reform? Konfederaci barscy, którzy niedawno jeszcze zasięgali rady Mably’ego i Rousseau, nie reprezentowali żadnego stosownego programu. Najbardziej aktywni znaleźli się na emigracji, część została zesłana na Sybir, a pozostali w kraju na ogół bojkotowali sejm rozbiorowy. Dawny obóz reform (Familia) należał już do przeszłości. Ani Czartoryscy, ani skłócony z nimi król nie mieli szerszego poparcia w Rzeczypospolitej, utracili także zaufanie Katarzyny II. W rezultacie dominujący głos na sejmie zdobyły sobie elementy najbardziej skorumpowane i służalcze wobec zaborców. Ich typowym przedstawicielem był marszałek sejmowy, Adam Poniński, kuchmistrz koronny, który pobierał 24 tys. dukatów rocznie za wysługiwanie się obcym dworom. Jeżeli nawet, jak wynika z ostatnich badań, udział posłów rzetelnie zainteresowanych losami Rzeczypospolitej był większy w tym sejmie, niż przyjmowali dawniejsi historycy, nie dane im było odgrywać czołowej roli.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: