Moje Notatki

Historia Polski – cz.840

In historia polski peb on Listopad 17, 2009 at 6:06 am

Rozbudowywany w tych warunkach przemysł w niewielkim tylko stopniu odpowiadał tendencjom rewolucji przemysłowej, która zaczynała obejmować wtedy większość krajów Europy Zachodniej. Maszyny parowe pojawiły się w Królestwie dopiero z początkiem lat dwudziestych, i to w niewielkiej liczbie
Równie wolny był postęp techniczny przy produkcji żelaza, gdzie długo używano do wytopu węgla drzewnego, a także w przemyśle włókienniczym. Stosunkowo najszybciej wprowadzano udoskonalenia w przemyśle bawełnianym, gdzie zmechanizowano przędzalnictwo. Obok zakładanych coraz częściej manufaktur scentralizowanych rozwijały się jednak nadal i rozproszone; także produkcja rzemieślnicza była dość silna.
Niemniej zwiększało się ogólne uprzemysłowienie kraju, wzrosła także liczba okręgów przemysłowych. Obok Staropolskiego Zagłębia w Kieleckiem rozwinął się silny ośrodek produkcji górniczo-hutniczej wokół Dąbrowy. Ugruntował swą pozycję, przede wszystkim w zakresie produkcji metalowej, ośrodek warszawski. Wreszcie wokół Łodzi powstał nowy okręg przemysłu włókienniczego.
Główne kierunki rozwojowe stanowiły przemysły: włókienniczy i ciężki. Przemysł ciężki stanowił przedmiot szczególnej troski władz. Królestwa, do których należała większość kopalń i zakładów. W latach 1816-1824 opiekę nad nim sprawowała Główna Dyrekcja Górnicza, nad której poczynaniami miał nadzór Stanisław Staszic. Wprowadzone wtedy formy organizacyjne nosiły wyraźne piętno feudalne, m. in. wskutek narzucenia pracy pańszczyźnianej w górnictwie i hutnictwie chłopom z przydzielonych Dyrekcji dóbr narodowych. Znacznie zwiększyła się działalność inwestycyjna w tym zakresie po 1824 r., gdy sprawami górnictwa i hutnictwa zawiadywał Lubecki. Zakładano nowe kopalnie, między Suchedniowem a Starachowicami powstały wielkie piece, świeżarki, a także warsztaty przetwórcze i walcownie; podobny zespół tworzył się pod Będzinem. Wzrastała także liczba zakładów prywatnych. Doskonale rozwinęła się produkcja poszukiwanego wtedy w Europie cynku. Wykorzystując koniunkturę wzrosła ona w hutach rządowych, głównie w Zagłębiu Dąbrowskim, z 9 tys. kwintali do 70 tys. w latach 1821-1828. Wzrosło wydobycie miedzi, a także węgla. W Zagłębiu Dąbrowskim wydobycie węgla wzrosło w latach 1824-1836 z 600 tys. korców do 1,2 mln, a więc dwukrotnie. Wydobyty węgiel był używany głównie w hutach cynkowych. Przemysł żelazny do przetapiania rud posługiwał się nadal drewnem, zakłady przetwórcze zaś korzystały z energii wodnej.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: