Moje Notatki

Historia Polski – cz.20

In historia powszechna xx wieku on Listopad 22, 2009 at 4:27 pm

Wszechstronne naświetlenie znalazły problemy epoki w czasie sesji nau­kowej zorganizowanej w 1953 r. , której materiały wydane zostały pt
Od­rodzenie w Polsce (t. I-V, Warszawa 1955-1958). Na wartości ówczesnych ustaleń zaciążyły wszakże płynne granice chronologiczne, wynikające z mało precyzyjnego operowania nazwą Odrodzenia, a także nadmierny optymizm w ocenianiu rodzimego wkładu w rozwój kultury renesansowej. Późniejsze badania nad charakterem Odrodzenia, którym ton nadawali przede wszystkim historycy literatury, poszły w kierunku ściślejszego wy­odrębnienia Baroku i Odrodzenia. O licznych dyskusjach nad epoką Ba­roku informują m. in. J. Białostocki, Manieryzm. triumf i zmierzch pojęcia w tomie Sztuka i myśl humanistyczna (Warszawa 1966) oraz J. Sokołowska, Spory o barok (Warszawa 1971). Obecnie zdaje się domi­nować pogląd, wyrażony m. in. przez W. Czaplińskiego (Kultura baroku w Polsce [w:] Pamiętnik X Powszechnego Zjazdu Historyków Pol­skich, t. I, Warszawa 1968) o jednolitości kultury barokowej od końca XVI do początków XVIII w. Próbę takiego całościowego spojrzenia zawiera zbiór studiów Wiek XVII – kontrreformacja – barok. Prace z historii kultury, pod red. J. Pelca (Wrocław 1970). O tym stanowisku powinien pamiętać Czytelnik niniejszego zarysu, w którym epoka Baroku rozdzielona została datą 1648 r., mającą drugorzędne znaczenie dla historii kultury.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: