Moje Notatki

Historia Polski – cz.595

In historia polski w skrocie on Listopad 23, 2009 at 6:01 pm

Wtedy dopiero Karol X Gustaw zrezygnował z zamiaru podporządko­wania sobie całej Polski, co wydawało mu się łatwe wobec pierwotnych sukcesów, i wysunął plan jej rozbioru między sąsiadów, by przynajmniej w ten sposób utrzymać część zdobyczy. Najpierw więc traktatem w Labiawie (20 listopada) zabezpieczył sobie wierność najważniejszego sojusznika Fryderyka Wilhelma przyznając mu suwerenność w Prusach Książęcych i w Warmii i ponawiając obietnice, przekazania Wielkopolski
Później, 6 grudnia 1656 r., z inicjatywy szwedzkiej doszło w Radnot w Siedmio­grodzie do spisania układu rozbiorowego. Zastrzegając dla siebie Prusy Królewskie, Kujawy, północne Mazowsze, Żmudź i Inflanty z Kurlandią Karol Gustaw rozdawał Wielkopolskę Brandenburczykom, województwo nowogrodzkie Bogusławowi Radziwiłłowi (ówczesnemu namiestnikowi w Prusach Książęcych), Ukrainę Chmielnickiemu, a pozostałe części Rzeczypospolitej księciu siedmiogrodzkiemu Jerzemu Rakoczemu, który od dawna rościł sobie pretensje do korony polskiej. Tak więc palatynowi Zweibrücken, a zarazem królowi Szwecji przypada wątpliwy zaszczyt zainicjowania barbarzyńskiego programu podziału narodowego terytorium Polski; w wiek później program ten podejmą inni władcy niemieckiego pochodzenia. Na razie do rozbioru nie doszło.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: