Moje Notatki

Historia Polski – cz.280

In historia polski xxw on Listopad 23, 2009 at 12:10 pm

Najwolniej cechy renesansowe zjawiały się chyba w malarstwie. Naj­wybitniejsze dzieło tego okresu, tzw
Kodeks Behema, iluminowany przez nieprzeciętnego mistrza (nieustalonego pochodzenia) rękopis pisarza kra­kowskiego z początków XVI w., mimo świetnej tematyki, wyraźnie świec­kiej, oddającej życie ówczesnych rzemieślników, powstał pod zdecydowa­nymi wpływami sztuki gotyckiej. Rewelacją było pojawienie się około 1520 r. portretu, bardziej dbającego zresztą o dekoracyjne szczegóły (n p. ozdobne szaty) niż odtworzenie cech psychicznych portretowanego czło­wieka. W malarstwie cechowym przez długi czas dominowały wpływy niemieckie. Zresztą w samym Krakowie osiedli tacy malarze niemieccy, jak brat słynnego Albrechta – Hans Durer, Hans Sues von Kulmbach, pierwszy z nich jako malarz królewski, drugi jako malarz Bonerów. Spo­śród malarzy miejscowych wybił się jako miniaturzysta i polichromista w klasztorze cystersów, w Mogile Stanisław Samostrzelnik. W drugiej po­łowie wieku na wyróżnienie zasługuje unowocześnienie techniki portreto­wej. Doskonałe portrety władcy malował wrocławianin z pochodzenia, Mikołaj Kober, który pracował na dworze Batorego. Inny malarz polski tego okresu Jan Ziarnko zamieszkał w Paryżu, gdzie zasłynął jako rysow­nik i rytownik.

i.Sztuka wczesnego Baroku

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: