Moje Notatki

Momenty te zaważyły szczególnie na zainteresowaniu Litwy Inflantami

In historia polski w datach on Listopad 24, 2009 at 8:24 am

Momenty te zaważyły szczególnie na zainteresowaniu Litwy Inflantam i . Inflanckie porty nadbałtyckie, zwłaszcza Ryga, były naturalnymi po- ! średnikami między terenami litewskimi i białoruskimi a zachodnią Europą
W miarę rozwoju eksportowej produkcji rolnej, szczególnie zbożowej, w Wielkim Księstwie Litewskim wzmagały się tendencje do wzięcia pod kontrolę tych rejonów i niedopuszczenia, by płynące z tego handlu zyski dostały się do rąk dodatkowych pośredników. Były to przy tym tereny bogate, dobrze zagospodarowane, przyciągały więc feudałów litewskich, a także i polskich, jako rejony ich ewentualnej ekspansji gospodarczej. Ponadto na postawę Litwy wpływała jej rywalizacja z Moskwą. Opanowanie państwa Kawalerów Mieczowych przez Moskwę (kierującą się zresztą podobnie jak Litwa względami ekonomicznymi) ułatwiłoby rozwój gospodarczy państwa carów, otworzyłoby możliwość dogodnego komunikowania się z Zachodem, a także zwiększyłoby zagrożenie militarne Litwy przez oskrzydlenie jej od północy. Wdając się w sprawy inflanckie Litwini usiłowali zapobiec takiemu rozwiązaniu.
Plany podporządkowania Inflant państwu polsko-litewskiemu w formie lenna wysuwał wkrótce po układzie krakowskim Albrecht Hohenzollern. Spodziewał się on, że przy pomocy króla polskiego uda mu się uzyskać dominujące stanowisko dla swego brata Wilhelma, wprowadzonego na arcybiskupstwo ryskie. Jakkolwiek próba utworzenia wielkiego nadbałtyckiego państwa Hohenzollernów nie powiodła się, to jednak w Inflantach wytworzyła się silna partia, która przyszłość księstwa widziała z związku z Litwą i Polską. Gdy więc mistrz Zakonu dał się pozyskać dyplomatom Iwana IV i zawarł układ przewidujący neutralizację Inflant wobec konfliktu moskiewsko-litewskiego (1554), doszło do wybuchu walk wewnętrznych w kraju. Wilhelm Hohenzollern został uwięziony przez swych przeciwników, co skłoniło Zygmunta Augusta do interwencji zbrojnej. Na decyzję króla wpłynął przede wszystkim Albrecht Hohenzollern, a także magnaci litewscy, szczególnie kanclerz Mikołaj Czarny Radziwiłł, który był głównym rzecznikiem podporządkowania Inflant Litwie. Interwencję poparł także senat polski. Zygmunt August skoncentrował nad granicą Inflant silną armię i wypowiedział wojnę. Do walk nie doszło, ponieważ wielki mistrz Wilhelm Fürstenberg przyjął narzucone mu przy pośrednictwie cesarskim warunki. W 1557 r. nastąpiło w Pozwolu podpisanie sojuszu wojskowego, na mocy którego Inflanty zobowiązały się wraz z Litwą występować przeciwko Moskwie Wilhelm został przywrócony do swej godności.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: