Moje Notatki

Historia Polski – cz.493

In wojciech roszkowski historia polski on Listopad 25, 2009 at 4:05 am

Naczelne dowództwo nad armią Rzeczypospolitej objął J. K
Chodkiewicz. Hetmanów koronnych zastępował regimentarz Stanisław Lubomirski. Wbrew zachętom tureckim, by wywołać powstanie ludności prawo­sławnej na całej Ukrainie, wystąpili przeciwko Tatarom i Turkom również Kozacy pod wodzą Piotra Konaszewicza Sahajdacznego. Osman II plano­wał główne uderzenie na Lwów; miała je wspierać próba przedarcia się przez przełęcze karpackie na Kraków. Jednakże mobilizacja i przemarsz armii tureckiej znacznie się opóźniały, tak że dopiero w końcu lipca na­stąpiła przeprawa przez Dunaj, a 2 września czołowe oddziały osiągnęły Chocim. Wokół tej starej twierdzy mołdawskiej, na prawym brzegu Dniestru, postanowił Chodkiewicz stawić opór przeważającemu nieprzyjacie­lowi. Koncentracja polska następowała także z przeszkodami. Ostatecznie hetman miał do dyspozycji około 30 tys. regularnego wojska (w tym blisko połowę stanowiła piechota) oraz około 25 tys. Kozaków. Armia turecka wraz z Tatarami i Mołdawianami liczyła zapewne około 100 tys., miała też przewagę w artylerii; jednakże wojsko Rzeczypospolitej górowało liczbą piechoty, uzbrojeniem i poziomem dowództwa. Duże znaczenie miało także zastosowanie przez Polaków nowoczesnych fortyfikacji polowych, którymi otoczono obóz polski. Natomiast Kozacy zabezpieczali się dwo­ma rzędami wkopanych wozów. Od 2 do 28 września Turcy przypuszczali coraz gwałtowniejsze szturmy na pozycje polskie i kozackie. Zostały one wszystkie odparte, chociaż w toku walk zmarł Chodkiewicz, a w wojsku polskim zaczęło brakować amunicji. Turkom nie udało się złamać oblężo­nych, ponieśli ogromne straty i musieli zrezygnować z myśli o podboju Rzeczypospolitej. W dniu 9 października 1621 r. podpisany został pod Chocimem układ pokojowy, który przywracał stosunki z czasów Zygmunta Augusta: granicą pozostawał Dniestr, obie strony miały hamować wza­jemnie napady Kozaków i Tatarów, hospodarami mieli zostawać chrześci­janie, przychylni Polsce. Rzeczpospolita miała prawo trzymać swego posła w Stambule. Wkrótce potem wojowniczy sułtan Osman II padł ofiarą spisku pałacowego, a jakkolwiek jego następca Mustafa I był równie skory do rzucania gróźb, wysłany do Stambułu z wielkim poselstwem Krzysztof Zbaraski zdołał po trudnej rozgrywce dyplomatycznej uzyskać ratyfikacją pokoju chocimskiego.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: