Moje Notatki

Historia Polski – cz.654

In historia książki on Listopad 26, 2009 at 9:02 am

Bardzo ciekawie prezentowało się budownictwo drewniane. Ugrunto­wał się nie tylko typ polskiego dworu szlacheckiego drewnianego, ale także kościołów
Kościoły drewniane trzymały się stosunkowo mocno tra­dycji z czasów Odrodzenia, choć nie brakło i prób przeniesienia do nich form murowanej architektury barokowej. Budowniczowie byli z zasady miejscowego pochodzenia. Znane są liczne nazwiska tych mistrzów ciesiel­skich, którzy – jak np. Marcin Snopek, budowniczy kościoła w Oleśnie – sięgali poza granice Rzeczypospolitej, tam gdzie utrzymywała się mowa polska.
Rzeźba barokowa odgrywała raczej rolę pomocniczą, wypełniając monumentalne wnętrza, ozdabiając fasady i portale. Oryginalnych rzeźbiarzy polskich było zresztą niewielu. Do najwybitniejszych należał Jan Urbański, którego twórczość związana była głównie z Wrocławiem. Dopiero też w XVIII w. częściej! zaczęły się pojawiać posągi stojące osobno przed bu­dynkami czy w parkach.
W malarstwie większą rolę odegrał mecenat Jana III, który chętnie gromadził wokół siebie artystów, zdolnych przekazać sceny historyczne związane z sukcesami króla czy portretujących monarchę i jego rodzinę. Do najwybitniejszych w tym gronie należał nadworny malarz króla Jerzy Eleuter Siemiginowski i Jan Tricjusz. Sprowadzali także malarzy na swój dwór Wettini, działali oni jednak głównie w Dreźnie. Gdy do Polski przy­bywali malarze z Włoch czy z Niemiec, niejeden polski malarz wędrował za granicę, jak arianin Bogdan Lubieniecki czy jego brat Krzysztof, którzy działali na terenie Niemiec i Holandii, malując obrazy historyczne, kraj­obrazy i sceny rodzajowe. Siłą rzeczy rozwijało się także malarstwo reli­gijne – najznakomitszym jego przedstawicielem był działający dopiero w XVIII w. Szymon Czechowicz. Opierał się wprawdzie na wzorach rzymskiego eklektyzmu, ale odznaczał się przy tym dużym wyczuciem barwy. W tematyce tego malarstwa można zaobserwować pewien na wrót. do kon­cepcji średniowiecznych; charakterystyczne były elementy makabryczne, jak taniec śmierci, nierzadkie zresztą w ówczesnej Europie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: