Moje Notatki

Historia Polski – cz.129

In historia ustroju polski on Listopad 26, 2009 at 3:15 pm

Urozmaiceniu uległa odzież chłopska. Obok starego stroju roboczego, składającego się ze zgrzebnych portek i koszuli, wyrzuconej na wierzch i przypasanej paskiem, zjawiają się odświętne kaftany, długie sukmany ze stojącym kołnierzem, fałdowane siermięgi
Używa się fantazyjnych nakryć głowy – filcowy, stożkowy kapelusz, czapa barania lub kapelusz ze słomy. Obowiązkowym uzupełnieniem ubioru staje się obuwie – nie tylko chodaki czy kierpce, ale buty skórzane, często wysokie. Kobiety trzymają się na ogół płóciennej białej odzieży – koszul i spódnicy – ale i do nich trafiają nowe fasony i kolory za przykładem najbliższych miast; pojawiają się również wełniane suknie. Zachowane przekazy mówią wreszcie o obfi­tości ówczesnego pożywienia. Ogólnie biorąc, warunki bytowania chłop­skiego były lepsze niż przez dwa następne wieki. Bogatego chłopa trudno było po samym stroju odróżnić od mieszczanina czy nawet szlachcica.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: