Moje Notatki

Historia Polski – cz.251

In wielka historia polski on Listopad 28, 2009 at 3:28 pm

Największym poetą polskim doby Odrodzenia był Jan Kochanowski (1530-1584). Siła jego oddziaływania polegała nie tylko na głębokości myśli i przeżyć, którymi dzielił się z czytelnikami, ale przede wszystkim, na doskonałości formy, umiłowaniu piękna, które potrafił oddać jak nikt przed nim i mało kto po nim w polskiej literaturze
Zamożny szlachcic z pochodzenia, odbył w młodości liczne podróże zagraniczne do Włoch, Francji i Niemiec, przez pewien czas był sekretarzem królewskim, po czym osiadł w swej wsi dziedzicznej – w Czarnolesie. Kochanowski był poetą wszechstronnym: napisał liczne wiersze epickie, jak Satyr, w którym krytykował reformację: w znakomitych Fraszkach i Pieśniach odmalował realistycznie swe otoczenie dworskie; pod koniec życia próbował i dramatu pisząc Odprawę posłów greckich, w której wyraził swe obawy o przyszłe losy Polski. Najświetniejsze były wszakże jego liryki, czy to religijne, jak Psałterz Dawidów, najwybitniejsze w polskim języku opracowanie tego wątku biblijnego, czy horacjańska Pieśń świętojańska o Sobótce, czy wreszcie tragiczna opowieść o przeżyciach wywołanych śmiercią ukocha­nego dziecka – Treny (1580), zaliczane do arcydzieł literatury światowej.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: