Moje Notatki

Stworzenie polskiego programu bałtyckiego było wynikiem trafnej oceny pozycji i perspektyw Rzeczypospolitej w polityce międzynarodowej

In roszkowski historia polski 1914 on Grudzień 3, 2009 at 10:22 pm

Stworzenie polskiego programu bałtyckiego było wynikiem trafnej oceny pozycji i perspektyw Rzeczypospolitej w polityce międzynarodowe j . Próba jego realizacji stanowiła dla polityki zewnętrznej zjawisko niemal tak doniosłe, jak egzekucja praw do polityki wewnętrznej
I w tej dziedzinie wszakże zadowolono się połowicznymi rozwiązaniami (Prusy Książęce) lub nawet podejmowano rozwiązania błędne (rezygnacja z powiązań z Pomorzem Szczecińskim, uporczywe zabiegi o Estonię), które z czasem miały ujemnie zaważyć na osiągniętych sukcesach. W odniesieniu do tych spraw średnia szlachta okazywała się zresztą podobnie niezdecydowana lub nawet niechętna (by nie wzmocnić króla), jak w wielu istotnych sprawach wewnętrznych. Nie był to także kierunek, który odpowiadałby nastawieniu większości magnatów (choć byli wśród nich jego zdecydowani zwolennicy), toteż w miarę wzmacniania się ich wpływów miał zostać usunięty na dalszy plan. Nawet jednak nie zdobywając sobie wśród społeczności szlacheckiej szerszego poparcia, które mogłoby umożliwić jego pełniejszą realizację, program bałtycki był najdojrzalszym programem polityki zewnętrznej w dziejach Rzeczypospolitej szlacheckiej. W znacznie większym stopniu odpowiadał on interesom polskim niż dynastyczne plany jagiellońskie czy awanturnicza polityka magnatów na wschodzie.

8.Próby restauracji pozycji monarchy i opozycja szlachecka

a.Elekcja Zygmunta III i rozdźwięki między królem a szlachtą

Bezkrólewie 1586 r. przebiegało znowu pod znakiem wewnętrznego rozdarcia kraju. Upokorzeni Zborowscy zmierzali nie tylko do uzyskania rehabilitacji i pognębienia Zamoyskiego, ale i do przeparcia kandydata habsburskiego. Aż czterech arcyksiążąt ubiegało się o tron polski, co nic ułatwiało zadania ich zwolennikom. Obóz Zamoyskiego chciał wyboru Piasta, ale gdy kanclerz nie decydował się walczyć o tron dla siebie, trudno było znaleźć godniejszego kandydata. Miał trochę zwolenników car Fiodor, który obiecywał swego rodzaju unię Polski z Moskwą. Nie można się jednak było porozumieć z jego przedstawicielami co do szczegółowych warunków tego związku. Tymczasem Anna Jagiellonka wysunęła kandydaturę swego siostrzeńca Zygmunta Wazy, następcy tronu w Szwecji. Mimo licznych zastrzeżeń, którymi arystokracja szwedzka obwarowała jego wybór na króla polskiego, Zygmunt znalazł poparcie w obozie Zamoyskiego, jakkolwiek sam kanclerz zachowywał neutralność wobec kandydatury królewicza szwedzkiego. Jego też 19 sierpnia 1587 r. powołało na tron elekcyjne koło stronników Zamoyskiego, podczas gdy obradujące oddzielnie koło Zborowskich wybrało arcyksięcia Maksymiliana.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: