Moje Notatki

Pierwsze trzydziestolecie XVII w

In historia starożytność on Grudzień 6, 2009 at 10:06 pm

Pierwsze trzydziestolecie XVII w . przebiegało pod znakiem nieustannych niemal wojen
Przyczyniły się one do nowych zmian w organizacji i uzbrojeniu wojska, jego liczebności, a także taktyce. Stosunkowo niewielkie zmiany objęły jazdę. Ugruntował się jej podział na jazdę ciężką – husarię, i lekką – kozacką, przy czym wyposażono je częściowo w broń palną. Decydująca dla jazdy polskiej była jednak siła uderzenia na białą broń, w galopie. Nie przyjęły się natomiast stosowane w armiach zachodnioeuropejskich skomplikowane manewry umożliwiające prowadzenie ognia z konia. Dzięki temu jazda polska przeważała ruchliwością, także umiejętnością wykorzystania szybkości, impetu nad jazdą zachodnioeuropejską. Dopiero pod wpływem doświadczeń z wojen polskich Szwedzi przejęli niektóre właściwości polskiej jazdy, co zapewniło im. m. in. sukcesy w czasie wojny trzydziestoletniej. Więcej troski poświęcono modernizacji piechoty. Składała się ona w tym okresie z piechoty wybranieckiej, zaciężnej oraz kozackiej, opierającej się na rejestrze kozackim. Wyposażona była dość jednolicie w broń palną – rusznice. Od 1624 r. wprowadzono udoskonalone muszkiety, prawie dwukrotnie zwiększające szybkość oddawanych strzałów (l strzał na 6 minut). Od czasów Batorego piechota polska była na wzór węgierski uzbrojona również w toporki i szable, co zapewniało skuteczność jej ataku. Dopiero jednak doświadczenia wojen szwedzkich doprowadziły do gruntowniejszej reformy. Przeprowadził ją Władysław IV przy pomocy hetmana Stanisława Koniecpolskiego na początku swego panowania. Wprowadził on mianowicie w 1633 r. jako stały element armii polskiej piechotę niemiecką uzbrojoną w muszkiety i piki. Żołnierze w niej byli przeważnie polskiego pochodzenia, natomiast korpus dowódczy stanowili cudzoziemcy. Piechota działała przede wszystkim przy pomocy siły ognia, pikinierzy (? składu regimentu) chronili muszkieterów przed atakami jazdy. Wprowadzono także na wzór zachodnioeuropejski jazdę, która była zdolna swą siłą ognia wspomagać piechotę: dragonie i rajtarów. W ten sposób armia Rzeczypospolitej podzielona została na wojska autoramentu cudzoziemskiego i wojska autoramentu polskiego, obejmujące dawniej stosowane rodzaje broni.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: