Moje Notatki

Na wsi w stosunkowo najlepszej sytuacji znajdowały się grupy ludności uprzywilejowanej

In historia powszechna on Grudzień 14, 2009 at 5:29 am

Na wsi w stosunkowo najlepszej sytuacji znajdowały się grupy ludności uprzywilejowane j . Należeli do nich przede wszystkim sołtysi, rzadko wprawdzie pojawiający się w dobrach ziemskich, ale występujący nadal w królewszczyznach i dobrach kościelnych, wybrańcy i lemani (w Prusach Królewskich) w królewszczyznach, zobowiązani do służby wojskowej i z tego względu zwolnieni od ciężarów feudalnych, i także młynarze i karczmarze, którzy należeli do najlepiej zarabiających grup ludności rzemieślniczej na wsi, a przy tym byli stosunkowo nisko obciążeni rentą feudalną
Pozostali rzemieślnicy wiejscy łączyli zwykle swój fach z pracą na roli. Spośród pozostałych warstw ludności chłopskiej najlepiej powodziło się kmieciom, którzy w tym okresie stanowili zapewne także najliczniejszą grupę. Przeważali wśród nich nadal posiadacze 1 łana (przeważnie ok. 16,8 ha), jakkolwiek w Prusach Królewskich obszar gospodarstwa gburskiego (tzn. kmiecego) sięgał 3 łanów, gdy w Małopolsee bardzo liczni byli już kmiecie półłanowi, Byli oni wprawdzie zobowiązani do pańszczyzny sprzężajnej, ale posiadali dobrze wyposażone w inwentarz żywy i sprzęt gospodarstwa, a nierzadko, zwłaszcza gdy rodzina nie była zbyt rozrodzona, posługiwali się i pracą najemną. Niższy był poziom życia zagrodników, którzy gospodarowali najwyżej na ćwierćłanie, czy mających tylko niewielkie działki chałupników. Istniała także na wsi warstwa ludności bezrolnej, komorników, utrzymujących się z pracy najemnej podobnie jak ludzie luźni, krążący między wsiami i .nie mający stałego miejsca zamieszkania.
W zależności od przynależności do danej warstwy warunki bytowania chłopa były więcej lub mniej skromne. Zabudowania chłopskie obejmowały zwykle w jedną całość skupioną część mieszkalną i gospodarską. Wznoszono je z drewna, często z drewna uzupełnianego chrustem i gliną. Dachy kryto słomą – gonty należały do rzadkości. W okna wstawiano pęcherze zwierzęce, szyby zdarzały się wyjątkowo. Piece spotykało się w północnej i zachodniej Polsce, w Małopolsce utrzymywały się paleniska kurne. Układ pomieszczeń mieszkalnych był amfiladowy: przedsionek, izba i komora. Meble były proste. Najważniejszym z nich bywała skrzynia drewniana na odzież, coraz częściej na wzór miejski malowana. Łóżka znajdowały się u najzamożmejszych. Zwykle bowiem sypiano na zapiecku.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: