Moje Notatki

Od tego rodzaju rozwiązań daleki był nowy elekt

In historia polski peb on Grudzień 14, 2009 at 6:06 am

Od tego rodzaju rozwiązań daleki był nowy elek t , Władysław IV (1632 -1648). Związany z Polską wychowaniem i urodzeniem, zżyty i popularny wśród szlachty, człowiek o szerokich horyzontach politycznych, w przeciwieństwie do swego ojca nie mający żadnych uprzedzeń religijnych, wydawał się znakomitym kandydatem na króla
Na jego postawie zaważyć przecież miały wygórowane ambicje, przy braku wytrwałości i wyjątkowej rozrzutności. Wbrew manifestowanym sympatiom polskim jego cele życiowe były podobne jak ojca: wzmocnienie pozycji w Polsce miało mu ułatwić odzyskanie tronu szwedzkiego. W tych warunkach wcześniej czy później nieunikniony stawał się konflikt króla zarówno z magnaterią, jak i z większością szlachty. Poparcie, którego mu udzielała niewielka grupa magnatów, czerpiących korzyści z łask królewskich, było co najmniej problematyczne. Faworytami królewskimi byli Stanisław i Adam Kazanowscy, zdatni tylko do intryg dworskich. Na czoło jednak wybijał się Jerzy Ossoliński (1595 -1650), podkanclerzy (1638), wkrótce kanclerz w. kor. (1643), doświadczony dyplomata, parlamentarzysta, człowiek o wyjątkowo szerokich horyzontach myśli politycznej, przy tym zwolennik wzmocnienia władzy królewskiej, z góry traktujący szlachtę i zrażający ją przez to do siebie i do króla. Ossoliński zajmował się głównie polityką zewnętrzną. W zakresie polityki wewnętrznej Władysław IV mógł liczyć na pomoc magnatów stojących dalej od tronu – podkanclerzego Jakuba Zadzika, hetmana Stanisława Koniecpplskiego, wojewody a także Jakuba Sobieskiego. Tworzyli oni zespół znakomity. Nie byli to jednak ludzie skłonni bez zastrzeżeń przyjmować projekty królewskie.
Z takim oparciem plany Władysława IV nie miały wielkich szans powodzenia i wkrótce król natknął się na opozycją sejmów. Znów sejmy zaczęły rozchodzić się bez podjęcia uchwał, przy czym jeden z nich, w 1639 r., skończył się fiaskiem z powodów czysto prywatnych i dla jednostkowej opozycji, stąd niektórzy historycy widzieli w nim pierwszy sejm zerwany. Mimo trudności narastających przy funkcjonowaniu sejmu brakowało już głosów wzywających do reformy sejmowej. Niedowład sejmu nie przeszkadzał w skutecznym parowaniu planów królewskich. Wysunięty przez Ossolińskiego projekt utworzenia prokrólewskiej organizacji elitarnej, „Kawalerii Orderu Niepokalanego Poczęcia”, został potępiony przez sejm 1638 r. Próba finansowego uniezależnienia się króla od sejmu przez sięgnięcie po cła gdańskie i pruskie po Szwedach skończyła się niepowodzeniem. Wyciągnięte stąd jednorazowe dochody natychmiast pochłaniały olbrzymie długi królewskie. Niewiele także dało organizowanie floty handlowej przez Władysława IV.
Ambitne plany króla odżyły po jego małżeństwie z francuską księżniczką Marią Ludwiką Gonzaga (1645). Król spodziewał się, że zdoła nie tylko wzmocnić swą pozycję, ale i zapewnić następstwo tronu dla syna przy pomocy przygotowywanej wojny z Turcją. Wymagała ona jednak wielkich nakładów pieniężnych i zaciągów. W swych planach napotkał obóz dworski solidarny sprzeciw znacznej większości magnaterii i szlachty.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: