Moje Notatki

Aktywna polityka Jagiellonów w basenie naddunajskim zakończyła się więc niepowodzeniem

In najnowsza historia polski on Grudzień 27, 2009 at 8:09 am

Aktywna polityka Jagiellonów w basenie naddunajskim zakończyła się więc niepowodzenie m . Myśl stworzenia bloku litewsko-polsko-czesko-węgierskiego nie wytrzymała próby życia
Nie udało się utrzymać niezależności Czechów od Niemców ani ocalić Węgier przed rozbiorem. Załamały się wpływy polskie w Mołdawii i na Wołoszczyźnie. Sytuacja międzynarodowa Polski uległa znacznemu pogorszeniu – i to nie tylko z uwagi na bezpośrednie zetknięcie się wzdłuż długiej linii granicznej z państwem tureckim, bo jak się wydaje, Turcy osiągnęli zasadnicze cele swej ekspansji na tym terenie i Polska mogła czuć się z tej strony względnie bezpieczna, ale i z powodu usadowienia się wzdłuż południowo-zachodniej granicy Habsburgów. Znajdujące się w ich rękach państwo czesko-węgierskie mogło stać się punktem wyjścia nowej akcji zaczepnej przeciwko Polsce. Dysproporcja sił między obu stronami powodowała, że Polska miała teraz przejść na długie lata do biernej polityki na tym terenie, nie upominając się żywiej o Śląsk ani nie próbując ingerować w sprawy czeskie, gdzie miejscowa szlachta była w coraz silniejszym stopniu podporządkowywana absolutystycznym tendencjom habsburskich władców. Bierność ta znalazła swój najwymowniejszy wyraz w układach z Habsburgami, w małżeństwie Zygmunta Augusta z Elżbietą Habsburżanką (1543) oraz w zawartym przez tego właśnie władcę w 1549 r. przymierzu z Ferdynandem, w którym obie strony zobowiązały się do wzajemnej pomocy przeciwko obcym potęgom i buntującym się poddanym.
Rezygnacja z preponderencji w środkowej Europie i wycofanie się z aktywnej polityki u południowo-zachodnich granic były w niemałym stopniu uwarunkowane również skierowaniem polityki polskiej na inne tereny. Związane to było w pewnym stopniu ze wzrostem zainteresowania polityki polskiej sprawami wschodnimi, ku którym ciągnęła Polskę zacieśniającą się unią z Litwą. Ale na tym obszarze zadowalano się za panowania Zygmunta I dążeniem do utrzymania litewskiego stanu posiadania. Natomiast głównym rejonem zainteresowania polityki polskiej staje się basen morza bałtyckiego. Jakkolwiek w zakresie zewnętrznej polityki decydujący głos, przynajmniej do połowy XVI w., miał dwór królewski i garść związanych z nim magnatów, głównie małopolskich i litewskich, to przecież nie bez znaczenia były i zainteresowania szlacheckie. Po załamaniu się dynastycznej polityki Jagiellonów wpływ postawy szlachty na politykę państwa miał przybrać na sile. Otóż zainteresowania szlachty, a także znacznej części ówczesnej magnaterii, kierowały się nad Bałtyk, do portów, przez które przechodziły za granicę ich produkty. Inna rzecz, że między tym zainteresowaniem a zaktywizowaniem polityki państwowej nie było łatwo znaleźć odpowiedniego łącznika. Szlachta bowiem niechętnie ustosunkowywała się do wszelkich akcji, które pociągały za sobą wzrost obciążeń podatkowych. Najważniejsze dla niej były sprawy wewnętrzne. W tym też tkwi źródło ujemnego w gruncie rzeczy bilansu polityki zewnętrznej Zygmunta I, a także trudności, jakie napotykał jego syn przy rozwiązywaniu sprawy inflanckiej.

d.Opanowanie Inflant

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: